Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΡΕΛΑΘΗΚΕ …

Καθόμουν προχτές μπροστά σε μια βιτρίνα με πολλές κούκλες και θαύμαζα. Θαύμαζα την κάθε κούκλα που βλέπει τους πεζούς τι μπορεί να λέει.Και ξαφνικά σαν και σε παραμύθι η κούκλα έκλεισε τα μάτια της και τα κράτησε κλειστά για πάντα.Ακόμη και τώρα που περνάω απ’έξω από το μαγαζί κοιτάζω την κούκλα και διαπιστώνω πως τα μάτια της παραμένουν κλειστά.Αυτό με έκανε να αναρωτηθώ. Τι είναι τάχα το αληθινό και τι το ψεύτικο; Τι μπορεί να δώσει αγάπη και τι μπορεί να καταστρέψει μια αγάπη; Αλλά κυρίως να αναρωτηθώ τι αξίζει να κάνεις και τι όχι. Στην ζωή ξέρετε ο δρόμος έχεις πολλές στροφές πολλά ισιάδια και πολλά τούνελ.Αλλά πάντα θα υπάρχει ένας καλός δήμαρχος που θα φωτίσει αυτούς τους δρόμους την νύχτα…Καλός δήμαρχος είπα; Ψεύτικη ζωή… Και εκεί που όλα φωτίζουν και τρέχεις με τρελή ταχύτητα ανακαλύπτεις ότι κάτι ξέχασες και πρεέπει να γυρίσεις στο παρελθόν να το πάρεις… Αληθινή ζωή…Και ενώ γυρίζεις πίσω ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο και ακούς μια γνώριμη ,μαγική φωνή που σου μιλάει ,σε ρωτάει πως περασες την μέρα σου και η καρδία σου χτυπάει σαν τρελή γιατι ξέρεις πως σε ρωτάει απο έρωτα, ξερεις πως σε ρωτάει από αγάπη… Εκεί δίνετε αγάπη… Και όταν κλείσεις το τηλέφωνο τα μάτια σου καρφώνονται στο απέναντι παγκάκι που η φωνή στέκει αγκαλία με μια άλλη ξανθία φωνή.Τα μάτια σου βουρκώνουν και θες να ξεχάσεις αλλά αυτο που γύρισες να πάρεις από το παρελθόν δεν σε αφήνει να ξεχάσεις παρά μόνο να χωρίσεις…Εκεί κατστρέφεται μια αγάπη… Και ενώ θές η σβύστρα του μυαλού σου να πιάσει δουλεία το σβηστικό επεμβαίνει και καλύπτει αυτό που θες να διαγράψεις για πάντα.Το πασαλίβει με μια άσπρη στρώση αλλά το από κάτω συνεχίζει και υπάρχει και σου φωνάζει πως όλες ή όλοι είναι ίδιοι…Αυτό δεν αξίζει… Και να που μόλις φτάνεις να πάρεις αυτό που έχεις ξεχάσει περνάς μπροστά από την βιτρίνα που ειπάρχει η κούκλα με τα κλειστά μάτια και τι βλέπεις; Βλέπεις πως πλέον δεν τα έχει κλειστά αλλά τα έχει ανοίξει και κοιτάει κατάματα τον κόσμο , κοιτάει κατάματα τους ανθρώπους και σου ψυθιρίζει στην βαβούρα της πόλης μέσα απο την σκόνη του παρελθόντος σου που γίνετε παρόν και χτυπά την πόρτα του μέλλοντός σου : Το να ζεις δεν εξαρτάτε από εσένα αλλά εξαρτάρτε και από εσένα , το να αγαπήσεις δεν εξαρτάτε από εσένα αλλά και απο σένα , το να παλεψεις όμως για το καλύτερο, για το σωστό, για την αγάπη σου και τον ευατός σου αυτό εξαρτάτε αποκλειστικά απο εσένα…. Όπως ξέρετε έιχα σταμτίσει να γράφω.Αρκετοί είχαν χαρεί μιας και έλεγαν τι δουλεία έχω εγώ να γράφω αφού έιμαι άσχετος…Δίκιο είχαν είμαι άσχετος… Άσχετος με τα άρθρα ναι .Άσχετος με την ζωή όχι… Και όσο θα είμαι εδώ εσείς καλύτερα να κρυφτήτε… γιατί σας ετοιμάζω πολλά χουνέρια….

Υ.Γ Όποιος θέλει ας μου στείλει mail να του πω που είναι η κούκλα του άρθρου… χαχα

ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΚΟΦΣΑΝΙΔΗΣ

Advertisements

About makisprod

Έχω γεννηθεί στο Πανόραμα Θεσσαλόνικης 25 απριλίου του 1987. Δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο τελείωσα στο Αριστοτέλειο Κολλέγιο. Εδώ και μερικά χρόνια εξασκώ το επαγγελμά μου που είναι προπονητής ποδοσφαίρου ενώ εδώ και 11 χρόνια είμαι και πρόεδρος του ΕΟΕ (www.eoellas.org).
This entry was posted in Άρθρα μου. Bookmark the permalink.

One Response to Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΡΕΛΑΘΗΚΕ …

  1. Ο/Η Georgia λέει:

    Γράφεις πολύ ωραία.Ειλικρινά το κείμενο σου με καθήλωσε.Συνεχισε έτσι και μην ακούς κανένα.Χρειαζόμαστε ανθρώπους σαν κι εσένα με ευαισθησία και αλήθεια μέσα τους.

Αφήστε το μήνυμα σας και όταν είμαι εντός αστικών πεδίων θα σας απαντήσω.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s